Wybór materiałów na membrany ultrafiltracyjne z pustymi włóknami jest podstawowym czynnikiem decydującym o ich wydajności separacji, trwałości i możliwych scenariuszach. Wymaga to wszechstronnego rozważenia właściwości fizykochemicznych materiału, warunków pracy i ekonomiki, aby osiągnąć dokładne dopasowanie membrany do wymagań aplikacji.
Organiczne materiały polimerowe dominują na rynku ze względu na ich elastyczne przetwarzanie i kontrolowane koszty. Polisulfon (PSF) charakteryzuje się wysoką wytrzymałością mechaniczną, doskonałą stabilnością chemiczną i szerokim zakresem temperatur (-10 stopni do 80 stopni). Wykazuje dobrą odporność na większość kwasów, zasad i utleniaczy i jest często stosowana jako warstwa nośna membrany bazowej, odpowiednia do konwencjonalnego uzdatniania wody i wstępnego oczyszczania ścieków przemysłowych. Polieterosulfon (PES) wykazuje silną hydrofilowość i wysoką płynność; jego właściwości związane z niską adsorpcją białka sprawiają, że doskonale sprawdza się w dziedzinach o wysokich wymaganiach dotyczących czystości, takich jak biofarmaceutyki (np. oczyszczanie szczepionek) oraz żywność i napoje (np. klarowanie soków). Poliakrylonitryl (PAN) wykazuje wyjątkową hydrofilowość i właściwości przeciwporostowe, dzięki czemu nadaje się do oczyszczania zaolejonych ścieków i źródeł wody o niskim-mętności. Octan celulozy (CA) ma doskonałą biokompatybilność i był kiedyś szeroko stosowany w rozdzielaniu preparatów farmaceutycznych, ale jego słaba zdolność dostosowywania się do temperatury i pH doprowadziła do jego stopniowego zastępowania materiałami modyfikowanymi. W ostatnich latach modyfikowany polifluorek winylidenu (PVDF) w wyniku mieszania lub szczepienia powierzchniowego w celu zwiększenia hydrofilowości i posiadania-długoterminowej odporności na silne kwasy i zasady oraz utlenianie chloru stał się preferowanym wyborem w zaawansowanych dziedzinach uzdatniania wody.
Inorganic materials, represented by ceramics (such as alumina and zirconium oxide), possess ultra-high mechanical strength, high temperature resistance (>200 stopni) i dużą odporność na korozję, utrzymując stabilność w ekstremalnych warunkach, takich jak-obróbka bulionem fermentacyjnym w wysokiej temperaturze i oczyszczanie silnych mediów kwasowych/alkalicznych. Jednak ich wysoki koszt produkcji i kruchość ograniczają ich zastosowanie na-skalę.
Wybór materiałów musi być dostosowany do konkretnych scenariuszy: membrany organiczne wyróżniają się elastycznością i-opłacalnością, dominując w konwencjonalnym uzdatnianiu wody i przetwarzaniu żywności; Natomiast membrany nieorganiczne ze względu na swoją trwałość pozycjonowane są w specjalistycznych dziedzinach. W przyszłości optymalizacja właściwości materiałów za pomocą technologii takich jak nanokompozyt i modyfikacja biomimetyczna jeszcze bardziej poszerzy granice zastosowań membran ultrafiltracyjnych z pustych włókien, zapewniając lepsze rozwiązania w zakresie rozdzielania złożonych systemów.
